Night of Silence Night of Silence

14 april, 2014

Night of Silence

door Wilma H. Van Benthem

 

Zwarte man in zwarte jas en het geluid van kraaien, de man is op een kerkhof, betast een steen (van wie overigens, zijn moeder, zijn overleden vrouw? we komen het niet te weten) en gaat weg. Op weg naar zijn bruiloft. Hij is grijs, en beslist niet jong meer, een beetje gebogen, alleen zijn snor en wenkbrauwen zijn nog zwart. Terug in het dorp ontmoet hij zijn neef, zo te zien nog ouder dan hij, die hem een goede bruiloft wenst en veel geluk; ‘je verdient het neef’.

 

We zien dan een bruid in het wit met een onwaarschijnlijk smal middeltje, rode hoofddoek om, krijgt een rode sjerp omgebonden. De muziek begint, zij wordt in de auto geleid. Kinderen onderweg klappen.

 

Het zal toch niet zo zijn dat dit jonge meisje, dit kind haast nog, met deze oude man gaat trouwen?

 

Het beeld gaat naar een jonge man, hij ziet er goed uit, zijn haar is nog wel zwart. Hij ziet er verontrust uit. Het is duidelijk dat hij niet degene is die met haar gaat trouwen. We zien hem vertrekken, wegstuivend te paard door de sneeuw…

 

Op de bruiloft die volgt hebben mannen en vrouwen een eigen agenda; de mannen dansen op de muziek van de muzikant, de vrouwen bekijken de geschenken die de bruid krijgt, de ene na de andere gouden armband, de naam van de gever wordt genoemd. Zij wordt door de vrouwen naar de slaapkamer geleid en op het bed gezet… Ze is zo klein dat haar voeten de grond niet eens raken. Hij ziet er trouwens ook niet zo gelukkig uit, komt net uit de gevangenis, dat wordt ons duidelijk.

 

Ademloos kijk je naar de scene die zich ontvouwt in de slaapkamer; de casting is goed gedaan, zij zo klein en prachtig zacht en gaaf van huid, een kindvrouwtje, hij een oudere man met terugwijkend grijs haar, een grote snor en een pokdalige huid … maar hij doet zijn best… wat gaat er gebeuren deze nacht?

 

De afloop: vertelt het ons, of niet?

 

Share Button


Back to Top ↑